آخرین باری که استرالیا دچار رکود شد وب جهانی وجود نداشت، یک نیروی تحت رهبری آمریکا به تازگی کویت را آزاد کرده بود و تقریبا نیمی از جمعیت فعلی جهان هنوز متولد نشده بودند. بر خلاف اکثر همسابگان خود، استرالیا از سقوط آسیایی در سال ۱۹۹۷ آسیبی ندید. برخلاف اکثر کشورهای توسعه یافته، این کشور از بحران مالی جهانی شانه خالی کرد و برخلاف اکثر کشورهای صادرکننده کالا، از رکود منابع نیز عبور کرد. هیچ کشور ثروتمند دیگری تا به این اندازه نتوانسته ثابت رشد کند، استرالیا به عنوان موفق ترین اقتصاد جهان، به خود می بالد.
با معیارهای دیگر، عملکرد اقتصادی استرالیا همچنان قابل توجه است. در حالی که بسیاری از کشورهای ثروتمند دیگر شاهد رکود دستمزدها برای دهه ها بوده اند، استرالیا به شدت رشد کرده، البته در سال های اخیر به دلیل همه گیری ویروس کرونا و جنگ اوکراین از این رشد کاسته شده .
اقتصاد استرالیا تحت سلطه بخش خدمات آن است که در سال ۲۰۱۷ ۶۲.۷ درصد از تولید ناخالص داخلی را تشکیل می داد و ۷۸.۸ درصد از نیروی کار را به کار می گرفت. در اوج رونق معدن در سال ۱۰-۲۰۰۹، کل ارزش افزوده صنعت معدن ۸.۴ درصد از تولید ناخالص داخلی بود. علیرغم کاهش اخیر در بخش معدن، اقتصاد استرالیا انعطاف پذیر و پایدار باقی مانده است و از سال ۱۹۹۱ تا ۲۰۲۰ رکودی را تجربه نکرده است.در میان اعضای OECD ، استرالیا دارای یک سیستم تامین اجتماعی بسیار کارآمد و قوی که تقریباً ۲۵ درصد از تولید ناخالص داخلی را تشکیل می دهد .
بورس اوراق بهادار استرالیا در سیدنی شانزدهمین بورس بزرگ جهان از نظر ارزش بازار داخلی است و دارای یکی از بزرگترین بازارهای مشتقات نرخ بهره در منطقه آسیا و اقیانوسیه است، اقتصاد استرالیا به شدت با کشورهای آسیای شرقی و جنوب شرقی ، که به نام آسهآن پلاس سه (APT) نیز شناخته میشود در هم تنیده است ، که حدود ۶۴ درصد از صادرات را در سال ۲۰۱۶ به خود اختصاص داده است . حاشیه استرالیا عضو APEC ، G۲۰ ، OECD و WTO است . این کشور همچنین با کشورهای آسه آن ، کانادا، شیلی، چین، کره جنوبی، مالزی، نیوزیلند، پرو، ژاپن، سنگاپور، تایلند و ایالات متحده قراردادهای تجارت آزاد منعقد کرده است . توافقنامه ANZCERTA با نیوزلند ادغام با اقتصاد نیوزلند را بسیار افزایش داده است .
نقش بانکها در اقتصاد استرالیا
بانک مرکزی استرالیا ، مسئول انتشار دلار استرالیا است (سکه ها توسط ضرابخانه سلطنتی استرالیا صادر می شوند) . وظایف قانونی آن تصریح می کند که سیاست پولی را برای تنظیم اقتصاد از طریق سیستم بانکی به گونه ای اعمال می کند که به ثبات پول کشور و حفظ اشتغال کامل و رونق اقتصادی و رفاه مردم استرالیا کمک کند. بنابراین، زمانی که تصمیماتی برای کاهش فشارهای تورمی در اقتصاد اتخاذ میشود، معمولاً انتظار میرود که سیستم بانکی عمومی، بار عمده محدودیتهای پولی و اعتباری را متحمل شود.
دولت های فدرال و ایالتی به تدریج از مشارکت سنتی خود در تمام جنبه های سیستم بانکی چشم پوشی کرده اند. اگرچه حدود ۵۰ بانک در آغاز قرن بیست و یکم فعالیت می کردند، بیش از نیمی از کل دارایی های بانکی توسط چهار موسسه پیشرو کنترل می شد گروه بانکی استرالیا و نیوزلند، بانک مشترک المنافع استرالیا، بانک ملی استرالیا و بانک ملی استرالیا. شرکت بانکداری Westpac. همچنین اتحادیههای اعتباری، تعاونیهای اعتباری، و انجمنهای ساختمانی متعددی وجود داشتند که تا حدی بهعنوان بانک، انواع شرکتهای مالی و صرافی های استرالیا وظیفه حواله از/به استرالیا را به عهده دارند ، بورس اوراق بهادار استرالیا (ASX)، در سال ۱۹۸۷ برای ادغام شش بورس ایالتی از طریق یک سیستم تمام الکترونیکی تشکیل شد.
نقش خدمات در اقتصاد استرالیا
در حالی که تولید وارد رکود شد، خدمات سنتی مانند حملونقل و خردهفروشی کمی انعطافپذیری بیشتری نشان دادند تا اینکه رکود اقتصادی در پایان دهه ۱۹۸۰ عمیقتر شد. با این حال، در بلندمدت، رشد اصلی در آموزش، امور مالی، دولت و بیمه بوده است. بخش ارتباطات ؛ سلامت و رفاه؛ خدمات املاک و تجاری، از جمله خدمات حقوقی؛ و گردشگری و تفریح. صنعت مسکن و ساختمان استرالیا در دوران رونق یک کارفرمای اصلی است و ثروت آن با وضعیت اقتصاد رو به افول است. به طور کلی، بخش خدمات (شامل امور مالی، حمل و نقل و تجارت) حدود چهار پنجم به تولید ناخالص داخلی استرالیا کمک می کند و بیش از سه چهارم نیروی کار را استخدام می کند.
گردشگری سهم کوچک اما همچنان مهمی در اقتصاد دارد و برای حدود ۵ درصد نیروی کار شغل ایجاد می کند و حدود ۵ درصد از تولید ناخالص داخلی را تشکیل می دهد. رشد تعداد بازدیدکنندگان خارجی بهویژه قوی بوده است که با رویدادهایی مانند دویستمین سالگرد استرالیا در سال ۱۹۸۸ و بازیهای المپیک تابستانی ۲۰۰۰ در سیدنی آغاز شد . سالانه حدود پنج میلیون بازدیدکننده خارج از کشور وارد میشوند که بیشترین سهم آنها از نیوزلند ، ژاپن ، بریتانیا، ایالات متحده و سنگاپور است .
نقش کار و مالیات در اقتصاد استرالیا
مالیات در استرالیا در سطوح فدرال، ایالتی و محلی اخذ می شود. دولت فدرال درآمد حاصل از مالیات بر درآمد شخصی و مالیات کسب و کار را افزایش می دهد. سایر مالیات ها شامل مالیات بر کالا و خدمات (مالیات خدمات عمومی) ، مالیات غیر مستقیم و عوارض گمرکی است. دولت فدرال منبع اصلی درآمد دولت های ایالتی است. در نتیجه وابستگی ایالت به درآمد مالیاتی فدرال برای پاسخگویی به مسئولیت های هزینه های غیرمتمرکز، گفته می شود استرالیا دارای عدم تعادل مالی عمودی است .
علاوه بر دریافت وجوه از دولت فدرال، ایالتها و مناطق مالیاتهای خاص خود را دارند که در بسیاری موارد با نرخهای کمی متفاوت است. مالیات های ایالتی معمولاً شامل مالیات بر حقوق و دستمزد اخذ شده از مشاغل، مالیات دستگاه پوکر بر مشاغلی که خدمات قمار ارائه می کنند، مالیات زمین بر افراد و مشاغلی که مالک زمین هستند و مهمتر از همه، حق تمبر بر فروش زمین (در هر ایالت) و سایر موارد.
نقش کشاورزی در اقتصاد استرالیا
استرالیا منبع مهم صادرات غلات، گوشت، شکر، محصولات لبنی و میوه است. مالکیت زمین مشخصاً بزرگ، تخصصی، تحت مدیریت مالک، سرمایه بر، صادرات محور و به طور پیچیده ای از طریق فعالیت های انجمن های تولیدکنندگان و سازمان های دولتی مرتبط است. کمتر از یک دهم کل کشور برای تولید فشرده استفاده می شود. یک چهارم آن عملاً بدون استفاده است و سه پنجم آن برای چرای کم در مراتع طبیعی یا نزدیک به طبیعی استفاده می شود. فقط یک دقیقه کسری آبیاری می شود. گندم پیشروترین محصول غلات کشور است و در هر ایالت کشت می شود و تولید آن در کمربندهای گندم جنوب شرقی و جنوب غربی متمرکز است. تا چهار پنجم غلات عمدتاً به آسیای شرقی، خاورمیانه و منطقه اقیانوس آرام صادر می شود. استرالیا برخلاف رقبای خود در نیمکره شمالی، گندم های زمستانی یا بهاره استاندارد را ندارد و گندم دانه قرمز تولید نمی کند. در عوض، همه گندم های استرالیا دانه سفید هستند و عمدتاً برای نان و رشته فرنگی در نظر گرفته می شوند و در ماه های زمستانی می، ژوئن و جولای کاشته می شوند. برداشت اصلی در کوئینزلند در سپتامبر یا اکتبر آغاز می شود و در ویکتوریا و جنوب استرالیای غربی در ژانویه به پایان می رسد. تولید به شدت مکانیزه است. این محصول با چرای گوسفندان و کشت جو، جو، و سایر غلات و با تولید علوفه سبز و یونجه برای دام ادغام شده است.
کشاورزی فشرده نیشکر در نواحی ساحلی کوئینزلند، در دشت های ساحلی شمالی نیو ساوت ولز و در ناحیه آبیاری ارد در شمال غربی استرالیای غربی قابل توجه است. عملیات تولید بسیار پیچیده است، از کاشت و برداشت تا آسیاب. سخت ترین کار یدی که به طور سنتی با این کشت همراه بود، مدت ها پیش با مکانیزاسیون کارآمد جایگزین شد. شکر دومین صادرات محصول استرالیا است
سایر محصولات مهم عبارتند از پنبه (دومین محصول با ارزش، پس از گندم)، برنج، تنباکو، میوه های معتدل و گرمسیری، ذرت (ذرت)، سورگوم، دانه های روغنی و مجموعه ای از اقلام دیگر که منعکس کننده گستره جغرافیایی گسترده عملیات کشاورزی هستند.شراب سازی برای بازارهای داخلی و صادراتی در هر ایالت دنبال می شود اما در بخش های جنوبی کشور بیشترین اهمیت را دارد. این بخش در دهه ۱۹۹۰ رشد چشمگیری را تجربه کرد و تولید انگورهای شرابی طی این دهه به میزان سه پنجم افزایش یافت و حدود ۱۲۰۰ کارخانه شراب سازی را تامین کرد. نزدیک به نیمی از صادرات شراب به بریتانیا هدایت می شود.
دولتهای استرالیا در اکثر جنبههای تولید روستایی مشارکت نزدیک دارند. حوزه کاری آنها از آغاز حل و فصل پیشگام تا انجام تحقیقات علمی فشرده و ارائه خدمات مشاوره ای و آموزشی را شامل می شود. همچنین سازماندهی بازاریابی ملی و بینالمللی، کنترل قیمت، طرحهای پیچیده برای امدادرسانی به خشکسالی و سیل، کنترل و ریشهکنی آفات و بیماریها، و تخصیص یارانهها برای تسهیل برنامههای اقتصادی، زیستمحیطی و اجتماعی انجام میشود.
نقش معدن در اقتصاد استرالیا
صنعت معدن سهم کوچک اما حیاتی در اقتصاد استرالیا دارد. با این حال، چندین موضوع نگران کننده در این بخش وجود دارد، از جمله نرخ بالای مالکیت و کنترل خارجی، اثرات نامطلوب بر محیط زیست ، نرخ سریع استخراج که ممکن است ذخایر را تمام کند، و غفلت گسترده اما نه جهانی از پردازش ساده قبل از ارسال در استرالیا. . به ویژه نگرانی در مورد سوزاندن سوخت های فسیلی که گازهای گلخانه ای مانند دی اکسید کربن تولید می کنند ، مخالفت با صنعت زغال سنگ را تقویت کرده است.
امکانات بارگیری فله و حمل و نقل تخصصی در صنعت معدن معمول است و روش های استخراج از نظر استانداردهای بین المللی پیشرفته در نظر گرفته می شود. تکنیک های برش باز بسیار مکانیزه در توده کوئینزلند غالب استعملیات استخراج زغال سنگ ، در حالی که استخراج زیرزمینی در صنعت زغال سنگ نیو ساوت ولز که مدت ها تاسیس شده است، غالب است. معادن سنگ آهن استرالیای غربی و ذخایر لیگنیت (زغال سنگ قهوه ای) ویکتوریا نیز بر اساس اصل برش باز، توسط ماشین های غول پیکر کار می کنند .
مهمترین ذخایر معدنی از نظر اقتصادی در غرب استرالیا (سنگ آهن، نیکل، بوکسیت ، الماس، طلا، ماسه های معدنی و گاز طبیعی دریایی)، کوئینزلند (بوکسیت، زغال سنگ قیری [سیاه])، سرب، ماسه های معدنی، روی و نقره)، نیو ساوت ولز ( زغال سنگ قیر ، سرب، روی، نقره، و ماسه های معدنی)، و ویکتوریا ( لیگنیت و نفت و گاز طبیعی دریایی).
ذخایر اورانیوم استرالیا حدود یک چهارم ذخایر دنیاست ، بزرگترین ذخایر شناخته شده آن در شمال و شمال غربی کوئینزلند، قلمرو شمالی ، استرالیای غربی و استرالیای جنوبی یافت می شود . با این حال، تولید کوچک و ناپیوسته بوده است و به دلیل تقاضای اندک داخلی و مخالفت های شدید طرفداران محیط زیست محدود شده است. استرالیا در تولید نفت خام خودکفا نیست ، اما بخش عمده نیاز داخلی خود را تامین می کند. ذخایر فراوان زغال سنگ وگاز طبیعی که بتواند نیازهای داخلی و صادراتی را در میان مدت برآورده کند. تصور می شود که تولید زغال سنگ برای بیش از سه قرن پایدار باشد، اما انتظار می رود ذخایر گاز طبیعی در اواسط قرن بیست و یکم به اتمام برسد
نقش حمل و نقل و مخابرات در اقتصاد استرالیا
به دلیل وسعت زیاد استرالیا و جمعیت نسبتاً کوچک آن، حمل و نقل همیشه پرهزینه بوده و نسبت غیرمعمول بالایی از نیروی کار را جذب کرده است. علاوه بر این، خطوط اصلی حملونقل جادهای و ریلی در نیمه دوم قرن نوزدهم ایجاد شد، زمانی که استرالیا مجموعهای از مستعمرات جداگانه بود، که بیشتر در مورد تجارت خود به بریتانیا نگاه میکردند. سیستم حمل و نقل برای حفظ این تجارت طراحی شده بود و جاده ها و راه آهن ها از بنادر اصلی تاثیر می پذیرفتند. به حمل و نقل داخلی بین مستعمرات توجه چندانی نشده بود. . در سال ۱۹۷۰ بود که امکان رفت با قطار از سیدنی در ساحل شرقی به پرث در غرب بدون تعویض قطار وجود داشت. خدمات حمل و نقل هوایی، ریلی و آبی تا دهه ۱۹۸۰ در اختیار دولت بود، زمانی که روند مقررات زدایی و خصوصی سازی آغاز شد.
استرالیا به خوبی به شبکه هوایی جهانی متصل است، با چندین ده خط هوایی بین المللی که خدمات منظمی را به این کشور انجام می دهند. شرکت هواپیمایی کانتاس (تاسیس شده در سال ۱۹۲۰ در کوئینزلند)، در دهه ۱۹۹۰ و همچنین فرودگاه های اصلی خصوصی شد. فرودگاه اصلی ملی و بین المللی سیدنی (کینگزفورد اسمیت) است که در سال ۱۹۲۰ افتتاح شد. فرودگاه تولامارین ملبورن که در سال ۱۹۷۰ افتتاح شد، دومین فرودگاه شلوغ است. تعداد زیادی فرودگاه کوچکتر وجود دارد که به مراکز ایالتی دیگر، کانبرا ، مراکز استانی، استراحتگاه ها و توسعه معدن خدمات ارائه می دهند. خدمات حمل و نقل و مسافر به طور پیوسته رشد کرده است.
بخش مخابرات استرالیا تا اواخر قرن بیستم بسیار متمرکز بود. دولت ملی کنترل خدمات را در سال ۱۹۰۱ تحت نظارت اداره کل پست در دست گرفت. یک کمیسیون مخابرات خارج از کشور که در سال ۱۹۴۶ تأسیس شد، انحصار ارتباطات بینالمللی را به دست آورد. در سال ۱۹۷۵ توابع مخابراتی به Telecom Australia واگذار شد که انحصار تمام خدمات داخلی بود. در اوایل دهه ۱۹۸۰ خدمات ماهواره ای به عهده AUSSAT قرار گرفت که مالکیت عمومی آن بود و خدمات تجاری آن در سال ۱۹۸۵ آغاز شد . با این حال، تا سال ۱۹۹۱ رقابت محدودی مطرح شد. Telestra (تشکیل شده از Telecom استرالیا و کمیسیون ارتباطات خارج از کشور) در سال ۱۹۹۶ تا حدی خصوصی شد و رقابت کامل در این بخش از سال ۱۹۹۷ آغاز شد. این صنعت توسط وزیر ارتباطات، فناوری اطلاعات و هنر نظارت می شود که دارای مقررات نظارتی قابل توجهی است. اقتدار، با قابلیت تحمیل شرایط به ارائه دهندگان مخابراتی واداره ارتباطات استرالیا (ACA)، که در سال ۱۹۹۹ تأسیس شد، به اپراتورها مجوز می دهد و به وزیر ارتباطات گزارش می دهد. با شروع رقابت، در اوایل قرن بیست و یکم حدود ۷۰ ارائه دهنده مجوز ACA وجود داشت.
نقش فروآلیاژها و فلزات پایه غیر آهنی در اقتصاد استرالیا
تنگستن که از زمان استعمار استخراج می شود، صادرات عمده ای است. در کوئینزلند و از ذخایر ولفرامیت و شیلیت واقع در جزیره کینگ در تنگه باس تولید شده است . منگنز از ذخایر کوچک متعدد و به ویژه از ناحیه Groote Eylandt در خلیج Carpentaria به دست می آید . استرالیا دارای برخی از بزرگترین کشورهای قابل بازیابی در جهان استذخایر نیکل ذخایر غنی کامبالدا ، واقع در ۳۵ مایلی (۵۶ کیلومتری) جنوب شرقی کالگورلی، در سال ۱۹۶۴ کشف شد و اکتشافات مشابهی در آن کمربند میدان های طلای قدیمی دنبال شد. سایر ذخایر نیکل در گرین ویل (کوئینزلند) و در منطقه ماسگریو در مرزهای استرالیای غربی، استرالیای جنوبی و قلمرو شمالی هستند.
استرالیا دارای بزرگترین ذخایر قابل استحصال در جهان است روی و سرب Broken Hill lode در غرب نیو ساوت ولز از دهه ۱۸۸۰ تولیدکننده مهمی بوده است. سنگ معدن سرب، روی و مس در این منطقه کشف شدکوه ایسا در غرب کوئینزلند در سال ۱۹۲۳ و در اواخر قرن بیستم ذخایر سرب و روی جدیدی در تاسمانی و رودخانه مک آرتور در قلمرو شمالی توسعه یافتند . بیش از دو سوم مس استرالیا از کوه عیسی می آید. ذخایر عظیمی ازبوکسیت واقع شده اندویپا در شبه جزیره کیپ یورک ، دربرو در قلمرو شمالی، و درDarling Range در غرب استرالیا. بهره برداری از آنها باعث شد استرالیا به تولید کننده برتر بوکسیت و آلومینا در جهان تبدیل شود
نقش فلزات گرانبها در اقتصاد استرالیا
از اوج تولید نزدیک به چهار میلیون اونس خوب در سال ۱۹۰۴، تولید سالانه طلا استرالیا در بیشتر قرن بیستم کاهش یافت. تولید در دهه ۱۹۸۰ در واکنش به قیمتهای جهانی و شرایط اقتصادی افزایش یافت و تقریباً چهار پنجم تولید ملی از معادن استرالیای غربی تأمین میشد. استرالیا در میان تولیدکنندگان برتر طلا در جهان قرار دارد و طلا یکی از ارزشمندترین مواد معدنی استرالیا از نظر تولید سالانه است. نقره در مقادیر مناسبی در سنگهای معدنی غنی سرب و روی، عمدتاً در نواحی Broken Hill و Mount Isa وجود دارد. مقادیر کمی پلاتین و پالادیوم توسط معدنچیان نیکل کشف شده است.
نظر شما